vrijdag 4 april 2014

Wilhelmina. Mythe, fictie en werkelijkheid


Terwijl haar koningschap nog steeds met talloze raadsels is omgeven was Wilhelmina (1880 – 1962) als koningin razend populair. Voor haar dood liet ze welbewust docu-menten vernietigen die dit positieve imago konden aantasten.

Historici roemen Wilhelmina’s standvastigheid, haar moed en onverzettelijkheid.
Met haar ferme toespraken voor Radio Oranje zou zij Nederland door de Tweede Wereldoorlog hebben gesleept. Haar kordate optreden zou ons land van een prominente plaats in het geallieerde bondgenootschap hebben verzekerd.





Veel minder bekend waren Wilhelmina’s duistere kanten. Ze was allerminst democratisch en van het parlement moest ze weinig hebben. Ze was buitengewoon uit de hoogte, koppig en egocentrisch. Door zelfoverschatting, tunnelvisie en wereldvreemdheid maakte ze menigmaal ernstige inschattingsfouten. Met haarministers lag Wilhelmina voortdurendoverhoop. Na haar zoveelste uitbarsting van razernij vroegen zij zich af ‘Is Hare Majesteit wel helemaal normaal?’

Uit diepe eerbied voor Hare Majesteit hebben biografen nooit de vragen gesteld die
ze hadden moeten stellen. Dit boek laat de echte Wilhelmina zien. Ontdaan van de
mythes en vergoelijkingen waarmee haar officiële biograaf Fasseur de oude vorstin
heeft omgeven. De vraag rijst of iemand met de karaktertrekken van Wilhelmina
eigenlijk wel als staatshoofd kon functioneren.

‘Gerard Aalders laat er geen twijfel over bestaan dat Wilhelmina’s reputatie op
drijfzand was gebouwd’.